Marita Momberg - A Tribute

Marita Momberg & Sonja Herholdt

I had the honour to give recognition to a very special person in Potchefstroom on the 29th of July when I presented my programme at the Vyfhoek NG Church.

She contracted cancer at the young age of 19 and since then it has been a battle for life.....

She has learnt to live in the paradox and appreciate every day given to her to enjoy her loved ones and friends - something few of us know and can appreciate.....

Her daughter Melodi contacted me yesterday and informed me that her mom passed away on the 22nd of November at 22h00, whilst in hospital for tests awaiting a heart transplant. She died quietly and peacefully.

She was a very special woman and an inspiration to me ..... She did me the favour to share her heart with us and I would like to share her story with you......

In 1970 op die ouderdom van 19 jaar word ek gediagnoseer met Limfklierkanker - Hodgkins- sindroom. Die ligste van die klierkankers, maar op daardie ouderdom - ‘n doodsvonnis. Behandeling begin dadelik maar ook die wete dat ek dalk die gawe van kinders ontneem gaan word. Skielik hang my jong huwelik en toekoms soos ‘n groot vraagteken in die lug maar ook die besef dat ek nou gaan leef in hoofletters.

Skaars twee jaar later sterf my ma dieselfde nag tydens die geboorte van my eerste kaboutertjie en die maalkolk van die lewe dreig weer om my te verswelg. Ek ondergaan aan en af chemoterapie behandelings en binne twee jaar sien nog twee woelwaters die lig en my beker loop oor.
Ek leef op my knieë in smeekgebede vir die voorreg om my kinders te kan sien grootword en te help skerpmaak aan hulle menswees.

Vir soms jare, soms maande, bly die kanker uit my vlees net om weer kop uit te steek en my geluk te kom vaskeer in vrees. Twee maal per jaar ondergaan ek roetine toetse en ondersoeke en bid vir berusting voor die uitslae kom.
Soms was die antwoord op die gebede ja, soms nee, en dan het my man en kinders maar weer die sterker monderings aangetrek om saam met my die storms deur te sien.

Tien jaar gelede was die laaste intensiewe behandeling van chemoterapie en bestraling. Hare het teruggegroei en wange het weer begin gloei en nou is ek ‘n ouma.

Min wetend het die letsels van jare se behandeling egter sy tol begin eis en met die hulp van moedernatuur en gene kry ek twee hartaanvalle op die ouderdom van 52!
Is ek God se weeskind, - het hy my vergeet......

Die skade aan my hart is so groot dat slegs ‘n hartoorplanting normaliteit en kwaliteit lewe kan terugblaas in my bestaan.

Tydens my roetine kankerondersoeke meld ‘n onkoloog selfs dat my lewensverwagting nie baie groot is nie, dalk maar 5 jaar.

Ek word telkens gekonfronteer met die wete en besef dat ek nog soveel wil gee en soveel merke met my potlood wil maak op die mense wat naby my staan.
Selfs die vreemdelinge wat ek kan aanraak, soms onwetend. Om die regte merke op mense se lewens te laat moet jy vasgehou word deur die Regte Skrywer en ook gelei word deur Hom.

Elke oggend is ek ‘n beginner in hierdie wedloop en dank Hom saans dat ek nog ‘n dag kry om more weer te mag wegspring.
Ek besef opnuut dat die Here sal my nie lei waar sy Genade my nie sal bewaar nie en dat Hy my die nodige wysheid en insig en liefde sal gee.........

Marita Momberg