Erkenning

By 'n funksie laasjaar ten bate van Middelburg Hospice het ek erkenning gegee aan 'n fyn vroutjie wat net begin het met haar chemoterapie vir die soveelste keer. Haar hare het nog nie uitgeval nie. Ek het kortliks haar storie van val en opstaan met die vroue gedeel.

Toe ek weer onlangs 'n funksie  in Middelburg aangebied het, het Genny en twee van haar vriendinne wat haar bystaan, gou vir my kom groet. Toe het sy so 'n pragtige pruik op wat haar so "funky" laat lyk.

Sy het haar storie vir my geskryf en vir my gebring soos ek gevra het. Hierdie vrou se geloof en positiwiteit is net verbysterend.

Ek deel haar storie soos sy self skryf.

Ek het aan Ananda op Brits erkenning gegee omdat sy werklik moes opstaan en haarself bymekaarkry en alleen moet sorg vir haar twee kinders. Tydens die aand van die funksie waar ek vir Ananda die erkenning kon gee het sy hulle na die tyd aan my kom voorstel.

Dit was 'n voorreg om met haar te kon gesels en om haar positiwiteit te beleef.

Lees gerus haar verhaal.

Narratiewe terapie is die terapeutiese waarde om jou storie te vertel.

Ek het baie respek vir Jeanine wat uit haar eie my gekontak het en gevra het of sy haar storie hier op my webwerf kan vertel. Victor Frankl het gesê: "The last of the human freedoms is to choose one's attitude in any given set of circumstances."

Dit is verseker waar van Jeanine.

Hierdie is 'n verhaal van 'n ma en 'n dogter - of om meer akkuraat te wees - 'n stiefma en 'n stiefdogter.

So anders as die gewone "stiefma storie" omdat dié stiefma net so onvoorwaardelik kon liefhê en onvoorwaardelik kon gee.

Sy het die vermoë wat min mense het, om in iemand anders se skoene te probeer staan, en dan te verstaan - veral die hartseer en pyn en groei van haar "stiefdogter". Hier vertel sy haar eie verhaal - haar waarheid- oor haar en Nadia - soos sy dit beleef het.

Linda Doyer het die stryd teen kanker voltooi deurdat sy moedig gestry het sedert 1998.

Sy is Maandag die 14de Desember na haar ewige woning waar sy by haar Hemelse Vader rus kan vind. Sy laat vier kinders en 'n eggenote agter vir wie dit baie moeilik gaan wees want haar ongelooflike menswees sal 'n groot gemis wees vir elkeen.

Dit was vir my 'n ongelooflike voorreg om haar storie te kon deel, onder die vroue wie ek erkenning kon gee op my webwerf. Sy het nie alleen die lewe oorkom nie maar haar lewe was gevul met soveel kosbare woorde van wysheid.

Marinda baie dankie vir jou storie wat jy gestuur het.

Ek glo dat dit sal vir vroue net laat besef dat ons kan wanneer ons dink ons kan nie, want ons intuïsie lei ons as ons vertrou. Dit was 'n voorreg om jou te ontmoet die aand in Baberton - en jou opregtheid te beleef.

Elkeeen van ons het ons eie waarheid, maar die "waarheid" maak vry en wat ek uit jou storie haal, is dat ons nie betekenisvolle interafhanklike verhoudings kan beleef as ons nog nie geleer het om onafhanklik te wees nie - dankie daarvoor.

Hierdie besondere dame vir wie ek die voorreg gehad het om in Potchefstroom op die 29ste Julie erkenning te kon gee, het geleer om in die paradoks te leef.

Om vir die moment te leef - en om te glo en te hoop en te vertrou dat sy nog 'n dag gegun sal word om die lewe en die mense om haar te waardeer en te geniet.

Sy is 'n besondere vrou en haar menswees spreek tot jou as jy haar raak kyk.

Ek ontvang toe gister 'n oproep van haar dogter Melodi wat my laat weet het dat sy die 18de November om 22h00 oorlede is in die hospitaal terwyl sy toetse gedoen het om te kyk of sy geskik is vir 'n hartoorplanting. Sy het saggie en vinnig haar laaste asem uitgeblaas.

Ek het aan 'n baie besondere vrou in Hermanus erkenning gegee. Ek glo dat sy so geliefd is omdat sy so onvoorwaardelik kan gee in haar lewe.

Sy het self haar storie vir my geskryf en ek het maar net weer besef "what matters in life is not that life knocks you down - but that when life has knocked you down, and it is so hard to get up - you get up. That is what matters..."

Op die eerste September het ek 'n funksie  in Polokwane aangebied en erkenning gegee aan 'n besondere vrou.

Toe ek haar ontmoet het ek 'n sterkte raakgesien wat julle sal lees in haar storie wat sy self geskryf het.

Hoe sy haar omstandighede hanteer het en nog steeds hanteer, wat uiters moeilik was, is net so 'n inspirasie.

Dankie Cynthia vir jou voorbeeld - dit is werklik 'n voorreg om jou te kon ontmoet.

Ek het erkenning gegee aan 'n baie besondere vrou met die Vrystaat Vroue landbou Unie se kongres waar ek opgetree het in Bloemfontein.

As julle haar storie lees wat sy self geskryf het, sal julle sien hoekom.

Sy is net iemand wat nie toelaat dat die lewe haar onderkry nie - en ek kan glo dat dit vir jou ook iets sal beteken as jy haar storie lees.